וַיֹּ֨אמֶר אֵלֶ֜יהָ אַבְשָׁל֣וֹם אָחִ֗יהָ הַאֲמִינ֣וֹן אָחִיךְ֮ הָיָ֣ה עִמָּךְ֒ וְעַתָּ֞ה אֲחוֹתִ֤י הַחֲרִ֙ישִׁי֙ אָחִ֣יךְ ה֔וּא אַל־תָּשִׁ֥יתִי אֶת־לִבֵּ֖ךְ לַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה וַתֵּ֤שֶׁב תָּמָר֙ וְשֹׁ֣מֵמָ֔ה בֵּ֖ית אַבְשָׁל֥וֹם אָחִֽיהָ׃
האָט צו איר געזאָגט איר ברודער אַבֿשָלום: איז אַמנוֹן דײַן ברודער געװען מיט דיר? און אַצונד, מײַן שװעסטער, שװײַג, װאָרום ער איז דײַן ברודער; זאָלסט דיר ניט נעמען צום האַרצן די דאָזיקע זאַך. און תָּמָר איז געזעסן אַ װיסטע אין איר ברודער אַבֿשָלומס הױז.
Dirshuni I
The silence of Dinah stretches to the ends of the earth. And this is a cry that is in the heart. Two women were forced and their silence stretches to the ends of the earth: Dinah, and Tamar the sister of Amnon. By Tamar the verse says: "And she went her way crying, and Avshalom her brother said to her... my sister, be quiet, he is your brother - pay this thing no mind. And Tamar sat and was desolate." (II Samuel 13:19-20)